De gemeente Amsterdam doet nog 1 poging om via de rechter te voorkomen dat de Otter naar Uitgeest wordt overgeplaatst. Maar de eigenaar van de houtzaagmolen is er van overtuigd dat de verhuizing doorgaat en het rijksmonument binnen een jaar op het erfgoedpark De Hoop aan de boorden van het Alkmaarder- en Uitgeestermeer staat. Zo blijkt uit een artikel in Dagblad Kennemerland.

Amsterdam gaat voor de laatste maal in beroep

Einde soap De Otter in zicht

A M S T E R D A M - Natuurlijk, als geboren en getogen Amsterdammer heeft Paul Rijkers (63) er een dubbel gevoel bij. Maar de verhuizing van Molen de Otter van Amsterdam naar Uitgeest is de enige overlevingskans voor het rijksmonument. ,,Het welzijn van deze prachtige houtzaagmolen interesseert het stadsdeel geen barst.’’

Rijkers heeft lang aan het idee moeten wennen: ’zijn’ houtzaagmolen weg uit Amsterdam. Eigenlijk doet het hem nog elke dag zeer.

In 1998 stonden De Otter en Rijkers voor het eerst oog en oog. Voor Rijkers was het liefde op het eerste gezicht. Elke vrijdag was hij er te vinden om de molen te laten draaien en hout te zagen. ,,Er kwam daar veel publiek op af. Het is ook een prachtig plaatje, De Otter in bedrijf.’’ Dat bijzondere plaatje zul je nu niet meer treffen. De molen is in 2006 stil gezet en geconserveerd.

Gerestaureerd

De Otter is de oudste bestaande houtzaagmolen van Nederland. Hij is gebouwd in 1631, veertig jaar na de uitvinding van de houtzaagmolen door de Uitgeester Cornelis Corneliszoon. Tot 1920 werd er nog volop gezaagd met de molen, maar hij raakte daarna in verval. In 1995 werd de molen nog volledig gerestaureerd. Een jaar later was De Otter zaagvaardig. De plaats, midden in Amsterdam West, was toen al weinig ideaal. Maar de echte ellende begon in 1998. ,,Met dat’’, wijst Rijkers naar de overkant van het water. Daar staat een enorme woontoren van dertig meter hoog. ,,Alles hebben we geprobeerd om de bouwplannen te voorkomen. Maar die waren er natuurlijk doorheen gedrukt. Protesteren had geen zin.’’

De woontoren kwam er en staat er nog steeds. En wat de molenkenners vreesden, werd werkelijkheid: de wind viel weg op de molenwerf. Ondertussen bleef de bebouwing oprukken. De Stichting Houtzaagmolen De Otter (SHDO) vocht de bouwplannen aan tot aan de Raad van State, maar verloor.

Rijkers: ,,Er werd een windtest gedaan. Maar elke molenkenner weet dat de situatie in een windtunnel niet lijkt op de situatie van de molen zelf.’’ Uit de windtest kwam De Otter met het cijfer 6-, wat zoveel betekent als ’het is het net waard om te draaien’. Slechts vijf procent van de windenergie die er ooit was, is overgebleven. Rijkers: ,,Als ik er drie weken achter elkaar was, had ik geluk als er een paar omwentelingen werden gemaakt. We zagen dit lang van te voren aankomen, maar het interesseerde de gemeente Amsterdam helemaal niets.’’

De windstilte had als gevolg dat De Otter niet draaide en de mensen wegbleven. Daarop reageerden de sponsors door ook weg te lopen. ,,Het beetje geld waarover we beschikten, was weg.’’ In de stem van Rijkers klinkt een hoop frustratie. Frustratie vanwege de halsstarrige houding van de Amsterdamse deelraad. Het voorslepende conflict duurt nu al jaren. Aan de ene kant staat Amsterdam, die koste wat kost het plaatje wil behouden. Aan de andere kant staat de SHDO, die een andere locatie wil.

Zeildoek

,,Weet je wat het is’’, verzucht Rijkers. ,,Een molen die niet in werking is, kost veel meer geld dan eentje die draait. Je moet hem dan zo goed onderhouden. Als de molen gewoon draait zul je niet zo snel last hebben van roest. Maar met de Hollandse winters kun je wel aan de slag blijven met opknappen.’’ Rijkers wijst naar boven. De kap is ingepakt in oranje zeildoek. Dit moet hem beschermen tegen lekkage. ,,Denk maar niet dat zoiets geen geld kost. We moesten een hoogwerker huren om dit voor elkaar te krijgen.’’

Om het tij te kunnen keren, zocht de SHDO een alternatieve plek voor de Otter.

Uitgeest

Deze plek bleek te liggen in Uitgeest, volgens Rijkers ’de achtertuin van Amsterdam’. De Stichting Industrieel Erfgoedpark De Hoop (SIEDH) wilde de houtzaagmolen De Hoop nabouwen. Maar het idee van een echte oude molen werd met open armen ontvangen. ,,Het is echt een eer om met De Otter te werken, dus dat verbaast me niets’’, spreekt Rijkers over zijn kindje. De SIEDH kon toen nog niet bevroeden hoeveel jaren de plannen voor een groot informatief pretpark in de koelkast gezet zouden worden. Of de SIEDH achteraf gezien niet beter De Hoop had kunnen bouwen? ,,Ze zullen zichzelf dat vast wel hebben afgevraagd.’’ Maar het einde van de molensoap lijkt in zicht. Voor de laatste keer is Amsterdam in hoger beroep gegaan. Rijkers verwacht de zaak te winnen. ,,Binnen een jaar moet De Otter verhuisd zijn. En dat zal een mooi feest worden. We hebben er zó lang naar uitgekeken.’’

(Bron Dagblad Kennemerland)